Ricciano | 23. Januari 2008 @ 11:17
Ik werd net gebeld door Leiden, voor een eerste gesprek. Ik dacht zelf nog andere opties te hebben, maar klaarblijkelijk de arts niet.... We gaan 11 februari heen, zonder Ricciano. Shanaya gaat straks bloedprikken, ze is extreem moe en valt veel, gewoon voor de zekerheid. Ik zou alles geven wat ik heb, om gewoon de zekerheid te hebben dat mijn kindjes gezond groot kunnen worden. Ik ben op en erg verdrietig, bang voor wat gaat komen.
Ik schreef dit bericht net na het telefoontje. Ik zie nu ook al weer wat positieve dingen er van in, als ze bellen betekent dat dat ze een goede donor hebben, anders bellen ze niet. Daarnaast betekent het dat de arts heel actief bezig is hiermee. Gelukkig hebben we maandag eerst nog een gesprek bij Ricciano's arts. Dan zullen we eerst nog even alles goed doornemen. Ik ben nu nog even thuis met de kinderen, heerlijk geniet echt van die spelende bengeltjes om me heen. Vanavond naar Vianen voor cursus, dus dat wordt voor vieren weg, heb om twintig over drie nog even een afspraak bij de kapper, even pony knippen.
Dit weekend ga ik naar mijn vriendin in amsterdam, even bijslapen, winkelen, kletsen, films huren, misschien even uit eten en even op stap. Even een weekend weg van alle zorgen, proberen even bij te komen. Dan kan ik er maandag vast weer beter tegen, heb weinig geslapen de afgelopen weken. Ach ja, het leven gaat zoals het gaat en je moet genieten van alles wat je krijgt. Dus ik ga weer lekker genieten van mijn kinderen.