Hoeveel kan er mis gaan?
Jackie had op dezelfde woensdag van Siemen een controle in het ziekenhuis bij C. Echt een schat van een vrouw, maar helaas deelde ze haar frustratie over het pissige mailtje wat ze van de huisarts kreeg, met Jackie.
Het bloed zou ook niet meer 2 wekelijks gecontroleerd worden, en wij waren bang dat de huisarts nu helemaal geen lab uitslagen meer zou krijgen. Die kon hij toch al niet lezen, omdat het in een pps bestand stond.
Ik zou C. terug bellen, maar Siemen kwam er tussen. Huilen
Op vrijdag zou Jack haar transfusie krijgen. Ik vrijdagochtend om 6.30u mijn bed uit, om op tijd bij Jackie te kunnen zijn. Dik aangekleed, want het is té koud voor mij om buiten te zijn.

De telefoon ging en ik kreeg A. aan de lijn, de andere nurse practitioner, waar Jack niet zo goed me overweg kan. Gelukkig heeft A. de vorige keer wel goed geluisterd, dat ze nooit meer Jack meer bellen, maar alleen mij.
De transfusie ging niet door, Ruud van het GVT stond voor nop bij de bloedbank, want er was geen bloed besteld.
Op mijn vraag hoe dit mogelijk is, kwam een vaag verhaal over een formulier wat niet bij de buisjes bloed zat, en daarom is het bloed weggegooid.
"Wat nu?" vroeg ik. Jack kon naar het VU komen voor een transfusie. "A. je weet dat Jack niet naar het ziekenhuis komt voor een transfusie, dat kan ze niet meer aan."
"Dan wordt het volgende week vrijdag." Je zal maar op een hb van 3.2 staan.
Jack's hb stond op 5.2 maar uitstel zou onze hele vakantie planning in de war brengen. Verdorie alsof wij geen agenda hebben.
"Het GVT werkt ook in het weekend, er valt vast wel iets te regelen." zei ik.

Ik zou overleggen met Jack en daarna A. weer terug bellen. Ze durfde nóg een keer te zeggen dat Jack dan maar naar het VU moest komen. Hoe duidelijk moet ik het zeggen tot het door komt?
Bovendien was ik kwaad over de opmerking van A. toen ze zei dat Jack beter moest opletten welk formulier ze meekreeg. "Jack is daar té moe voor, dat kan ze dan niet meer" Ik wilde er achteraan zeggen dat het niet háár taak is, maar van het personeel."
Het viel me zwaar, maar ik heb haar netjes bedankt en prettig weekend gewenst.

Lang verhaal iets korter, haha kan al niet meer.
Het GVT heeft op zondag kruis bloed afgenomen, en Jack heeft het naar het VU lab gebracht. Tis maar goed dat ze gewacht heeft, want het kruis bloed zat niet in het juiste buisje. Dit had, óf naar ons, óf naar het GVT gezonden moeten worden. Gelukkig had Jack meer op het formulier aangevinkt, en nadat ze zelfs had gezegd dat ze zelf wel kruis bloed uit haar PAC zou trekken, hoefde het ineens niet meer, ze konden het wel af met de buisjes die Jack had meegenomen.

Maandag kwam Ruud en die vertelde dat er voor vrijdag en voor maandag geen uitvoeringsverzoek was binnen gekomen bij het GVT.
Blij dat Ruud zo'n rustige man is, en lief!
Hij scande zelfs mij, en vroeg hoe het met mij ging. Ik heb eerlijk geantwoord dat ik erg veel pijn heb. Hij merkte al dat er wat was, want ik was zo serieus. Het downloaden ging prima en relaxt.

Dinsdag geprobeerd om C. telefonisch te bereiken. Ik vroeg doorverbonden te worden met haar pager. Na een tijd kreeg ik zo'n muts aan de lijn die alleen zei; "Wordt niet gedragen" Niet eens "Hallo mevrouw" en dan de mededeling. Op mijn "pardon?" nogmaals "Wordt niet gedragen" "Bedoelt u dat de persoon er niet is?" De robot kon niet meer uitbrengen dan deze 3 woorden.
De volgende dag nogmaals geprobeerd, en eindelijk kreeg ik C. aan de lijn.
Ze verontschuldigde zich direct dat alles zo verkeerd was gelopen, en haalde zo in één klap mijn woede weg. Zit ik daar met een ingestudeerde opsomming van missers, en ik kon er niets mee.
Geduldig legde C. me alles uit, ze wil zelfs Jackies huisarts wel eens ontmoeten. De lab uitslagen zal Jack in het vervolg mee krijgen, en zelf aan haar arts geven.
Alle misverstanden werden besproken, en ook C. vindt dat A. nooit had mogen zeggen dat Jack zelf beter moet opletten.
C. zei zelfs dat Jack dat niet eens kon, omdat dit achter de schermen gebeurt.
We krijgen nog de laatste lab uitslagen via e-mail, want overal stond volgt, volgt.
Ik heb haar ook namens Jack hartelijk bedankt voor haar tijd, geduld en vooral begrip.
C. is gelukkig nog steeds de vrouw waar je op kunt vertrouwen.

Woensdag moest Jack weer voor controle bij haar huisarts zijn. Afgesproken is dat zodra Jack bij C. is geweest en de labuitslagen heeft, ze in die week ook voor controle bij de huisarts komt.
Zo blijft hij toch op de hoogte van al haar bloedwaarden.
De dosis Exjade is trouwens bij het vorige bezoek verlaagd, omdat Jack zoveel last van bijwerkingen heeft.
"De ijzer stapeling is niet in een jaar opgebouwd, en hoeft ook niet in een jaar zo snel naar beneden" Wat een schat van een huisarts hè?
Geen idee of ik dit al eerder heb geschreven, hm staat vast nog ergens in mijn pc.

Als het goed is, zijn we nu voor 3 weken verlost van witte jassen. Dan mag Jack weer opdraven bij de oogarts.
Nu even rust!!!!
Nog geen tijd gekregen om bij te lezen, sorry.

Peggy