Vanmiddag zijn we op ziekenbezoek geweest bij mijn moeder. Ze gaat ineens erg hard vooruit. Zou het zijn omdat wij vaker komen? Haar spraak gaat duidelijk vooruit, en daar ben ik erg dankbaar voor. Ze krijgt logopedie en dat helpt erg goed. Ik heb aan haar gemerkt dat ze ondanks haar vermoeidheid toch erg geniet van ons bezoek. Na het bezoekuur hadden we een afspraak met Dr Huisman. Het liep een beetje uit. Daardoor waren we pas om 17.10 uur aan de beurt ipv 16.30 uur. Dr Huisman is neuroloog, en hij heeft in overleg met de internist besloten dat ze een andere sonde krijgt. Deze sonde is een pech (wat een naam) sonde en gaat door de buikwand. Hij verwacht geen verbetering meer nu er al 2 weken geen verandering zit in de slikreflex. Zodra de sonde erin zit moet ze nog een paar dagen blijven om te kijken hoe het gaat, en dan zou ze weg mogen, mits er ergens plaats is. De dokter is het gelukkig met me eens dat mijn moeder niet te veel verhuisd moet worden ivm de delier, en heeft daarom aangeboden om haar evt wat langer opgenomen te houden als er binnen een paar weken plaats voor haar is in de grootenhoek hier bij ons 3x struikelen vandaan. Hij heeft ons een paar tips gegeven hoe om te gaan met het verpleeghuis. Na het gesprek ben ik nog even gaan klagen in het winkeltje over de hangende rozen in het boeket wat ik woensdag voor mijn moeder had meegebracht. Ik kreeg een nieuwe bos mee en ben uiteindelijk pas om 18.00 uur vertrokken bij het ziekenhuis.