Zaterdag was een erg luie dag. We kwamen laat uit bed en hebben de dag rustig doorgebracht. Zondag hebben we ook rustig aan gedaan, en zijn 's middags bij mijn moeder op ziekenbezoek geweest. Het gaat erg goed met haar, en ze zat dan ook op een stoel aan tafel toen we binnen kwamen. Oke, ze zat te mopperen dat ze niet naar bed mocht, dus heb ik haar in bed gehesen samen met Bob. Ze bleek toch wel erg zwak, maar wat wil je als je op haar leeftijd 2 weken in bed ligt. Haar spraak gaat heel hard vooruit, en dat is echt geweldig. Ze vroeg gelijk naar Thomas, want die was aan het rondstruinen door het ziekenhuis. (tja, vijandig gebied moet je verkennen) Hij vind het erg moeilijk om zijn oma zo te zien, maar ze gaat zo goed vooruit dat hij steeds vaker blij is dat we geweest zijn. Toen we thuis kwamen betrapte ik mezelf erop dat ik helemaal ontspannen op de bank zat, en dat was erg lang geleden. Zou het ons eindelijk eens mee gaan zitten? We houden de moed er maar in.