Thomas had vanmiddag weer wat. Er stonden 2 vrienden van hem voor de deur, dus moest er vooral stoer gedaan worden. Ze gooide een ijs/sneeuwbal tegen de voordeur en hij wilde ze laten schrikken. Daarbij sloeg onze stoere vent dwars door een ruitje heen. Wij hadden alleen zijn "shit" gehoord en toen ik ging kijken wat er was kwam hij net de gang uit lopen. Hij zag eruit alsof hij geschrokken was, maar hij zei dat er niks was en liep langs me heen naar binnen. Natuurlijk was ik er van overtuigd dat er ook niets was, maar toen ik het ruitje had gezien en terug naar binnen kwam stond hij in de keuken met zijn hand onder de kraan. Terwijl ik naar de keuken loop vraag ik wat hij aan het doen is. Hij begint een onsamenhangend verhaal en als ik over zijn schouder kijk zie ik dat hij bloed. Gelukkig ben ik niet zo snel in paniek, maar Thomas was dat wel. Hij had over de muis van zijn linkerhand 2 kleine sneetjes van net 1 cm, maar er was een bloedvaatje geraakt, en dat was natuurlijk niet zomaar dicht met 52 trombo's. Na even rustig op hem ingepraat te hebben werd hij rustiger. Het duurde toch wel een kwartier en stevig drukken voordat het dicht was. Tussendoor nog een paar keer terug naar de kraan om miniskuul kleine glassplintertjes weg te spoelen. Toen het eenmaal dicht was bleek dat Thomas er toch wel behoorlijk van ondersteboven was en hij begreep ineens wat ik al die tijd bedoelde met mijn zorgen. Wat voor mij dan eigenlijk de grootste zorg is, is dat hij langs me heen liep en zei dat er niks was terwijl hij toch stevig bloedde. We hebben daar even een serieus gesprek over gehad en hij heeft beloofd in het vervolg gelijk aan te geven wat er mis is. Daar vertrouwen we dan maar op. Door de schrik zal hij de volgende keer toch wel gelijk aangeven wat er is? Na een half uur, 1/8 keukenrol en een grote pleister verder werd het weer kalm in huis. Bob heeft gelijk het ruitje vervangen en bijkomend voordeel is dat we nu kunnen zien wie er voor de deur staat. Moet ik toch ineens aan Johan Cruijf denken met zijn "elk nadeel heb z'n voordeel"

Na een uurtje zijn we even naar de xenos gegaan voor een lijstje voor mijn borduurwerk en een warme fleecedeken voor mijn moeder. Ze heeft het steeds zo koud. Ik heb bedacht dat mijn eekhoorntje erg leuk zal staan op haar nachtkastje, dus inlijsten en inpakken. Vanavond laat heb ik mijn huiswerk nog even gemaakt zodat het morgen op de post kan.