Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Potverdikkie Ritchie! Doorzetten jongen! Je hebt genoeg om voor te leven, je dochter, je vriendin. Die hebben alleen maar iets aan jou als je er bent. Ik weet (uit ervaring) dat ATG heel vreselijk kan zijn, ook de chemo is verschrikkelijk. Ik zal je even vertellen dat mijn zoon vorig jaar de weken in het ziekenhuis zelfs zonder sonde heeft gered. Ondanks de pijn, ondanks het overgeven. Hij bleef 'eten', kleine slokjes, de hele dag door.
Is er in het ziekenhuis niet iemand die jou hier doorheen kan/wil slepen?
Heb je gehoord van het succesverhaal van Maarten van der Weijden? Die Nederlandse zwemmer die, na leukemie, een heleboel chemo en een beenmergtransplantatie, bij de Olympische Spelen een goeden medaille heeft gewonnen op de 10 kilimeter zwemmen?
Zo goed kun je zijn na een beenmergtransplantatie! Als je dit doorzet ben je zó sterk en sta je heel sterk in je schoenen!
Ik zou zeggen: blijven liggen, doorzetten, neem de dag zoals hij is, geniet van de momenten dat je je even iets beter voelt, maar STOP ER NIET MEE!!!
Zo, dat moest er even uit......

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Ritchie,

ik begrijp best dat je heel veel pijnen hebt en dat je de moed laat zakken, maar bedenk dat dit je enige kans is op overleving. Als je zegt het op te geven dan geef je je leven op.
Op geestelijk gebied betekent dit dat wat je nu niet afmaakt in een volgend leven toch zult moeten afmaken. Dus je zult dan in een gelijkaardige situatie terechtkomen als die waarin je nu verkeert. Wil je het een tweede maal doormaken of bijt je nu op je tanden?
Bedenk hoeveel kinderen dit zelfde hebben doorgemaakt zoals jij nu en de moed niet hebben opgegeven en er door zijn gekomen.
Moeilijk gaat ook en je kunt meer aan dan je denkt. Roep jezelf terug ter orde en stop met telkens te zeggen tegen jou zelf dat je het niet aan kunt. Met zelfbeklag kom je nergens. Ik wil hiermee niet zeggen dat ik je pijn en geestelijke toestand niet begrijp of minimaliseer. Maar in Gods naam stop met zelfbeklag en gebruik je resterende energie als moed en doorzettingsvermogen. Je bent geen kind meer. Volledig nu eens een taak aub. Ween, roep of schreeuw je pijn uit maar doe verder. Je was op goede weg. Was dit dan allemaal verloren moeite? Denk aan je familie en al degene die zo begaan zijn met jou. Bewijs hen dat je het kan, want je kunt het wel degelijk. Geen mens krijgt wat hij niet dragen kan. Geestelijk wordt je op de proef gesteld om je doorzettingsvermogen te laten blijken.

Ik weet ik ben nu stout en hard tegen je. Maar het is nodig.
Herpak je dringend.
Liefs
annemie

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Lieve Margot en lieve Annemie,

Ik onderschrijf jullie teksten.

Antoinette


Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
heb doorgezet kan niet lang schrijven voel me niet goed


Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Goed zo Ritchie, heel goed, zo willen wij het horen, zo willen ze het hierboven horen en zien.

Probeer wat te slapen en vraag tijdig om pijnstillers. Op dat gebied moet je niet stoer doen. Vragen wat je nodig hebt.

En als het even niet kan dan roep je hier maar , we luisteren.

Probeer wat te ontspannen, elk beleefd moment is een moment rijker opwaarts en een moment van aardse ellende achter de rug. Onthou dat goed en laat dit nooit meer los, want dit gaat over jou geestelijke les.

Liefs annemie

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde

Goed zo, Ritchie.

Opgeven is verliezen.
Nu is er de kans van winnen weer.

Dank je Annemie,
Dank je Ritchie
Dank je



Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Beste Ritchie,

ik kan me inbeeldenn hoe je je voelt. Ik heb na de 3de dag chemo ook even met het idee gespeeld om alles te laten afkoppelen en m'n boeltje te pakken. Gelukkig heb ik mezelf kunnen overtuigen om door te gaan. Momenteel zit ik op dag +14 en zijn mijn donorstamcellen mooi doorgestegen naar 800. Ik zou dus zeggen, er zijn dagen dat je het echt niet meer ziet zitten, maar denk dan vooral aan de dagen die gaan komen en waarop alles achter de rug is!

Het allerbeste!
Sandra

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Ritchie,

Ik volg al een tijd Uw schrijven, hou toch vol, beste Ritchie, er zijn zoveel mensen die van je houden en dat is zeker de moeite om te vechten. Het is een zeer moeilijke periode voor U in de eerste plaats maar ook voor Uw familie.
Er zijn goede vooruitzichten met Uw zus als donor.
Wees zeker niet te verlegen om hulp te vragen of een gesprek met dokter of verplegend personeel.
Er moet toch een middel zijn om de pijn wat te verzachten, maar in een ziekenhuis moet ge durven vragen zeker doen!!

Veel liefs
Nadine

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
hoi lieve Ritchie,
ik ken het gevoel. zit nu sinds gister met mijn been in het gips. lopen doet heel veel pijn en heb nu de gipsmaker gebeld. zijn zeiden, zet door, de pijn wordt van zelf minder.
zullen wij samen doorzetten? , wij gaan er voor en laten ons niet kisten.

liefs
andrea

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Ritchie, jongen kom op. Als anderen het kunnen kan jij het ook. Voor jezelf en voor de mensen om je heen..... Gisteren en eergisteren zij n al achter de rug en die komen niet meer terug!
Ook Maud heeft het soms vreselijk moeilijk gehad en heel veel pijn en verdriet, maar nu haalt ze haar schouders erover op en denkt ze aan al die mensen en vriendinnen die haar toen gesteund en erdoor gesleept hebben en dat moet jij ook doen. Schouders eronder en kijken naar de dag van morgen. Dan zal het misschien beter gaan......
We denken aan je.


Maud en Jolande

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
Hou vol Ritchie, je hebt nog zoveel om voor te leven !

Ik snap (net als velen hier) een beetje wat je bedoelt, ik wilde ook niets meer.. Alleen maar achter mijn pc hangen en me klote en doodmoe voelen.. Een beetje verdronken in zelfmedelijden misschien, maar dat was mijn manier.. Gelukkig had ik zoveel mensen om me heen die me dwongen om te gaan douchen en te gaan bewegen en me mee naar buiten namen.. heel veel lieve mensen hier (op de blog) die me een hart onder de riem staken..
Morgen is de grote dag, ik ga voor het eerst weer werken... Ook ik ben/was erg blij met de steun van het lotgenoten kontakt !

Lieve lieve Ritchie hang in there en haai je taai !!! Je bent een kanjer !!!!

Re: veel te rap geschreven dat ik me beter voelde
hartelijk dank allemaal

Titel:



Text:

Je naam:

Je e-mail adres:

Type de volgende code hieronder over: "szbblog"