Vandaag was een bijna normale dag. Na een nacht waarin ik zo diep geslapen heb dat het wel een coma leek werd ik om 10.30 uur wakker. ik schrok me rot natuurlijk want Thomas moet zijn medicijnen om 9.00 uur hebben. Gelukkig had Bob hem geholpen met de medicijnen, want ik was superzielig. Ik werd snipverkouden wakker met keelpijn en pijn in mijn nek, en daarbovenop een ernstige dosis zelfmedelijden. Terwijl ik mezelf zielig lig te vinden hoor ik van buiten roepen: THOBIAS!! Dat zijn Jeanice & Joel. Die waren lekker vroeg vandaag. Ik hoor deuren open en dicht gaan en het wordt weer stil. Ineens komt Bob de slaapkamer binnen lopen omdat hij naar eigen zeggen gevlucht was voor de herrie. O, zeg ik nog, ik hoor niks. Toen ik beneden kwam begreep ik wat hij bedoelde, maar ja, het is wel gezellig. Gelukkig ging het met mij na een sloot paracetamol met neusspray wel weer aardig en werd het toch nog erg gezellig. 's avonds hebben we met z'n allen pannekoeken gegeten en zijn de meiden om half 8 vertrokken. In de loop van de avond moest ik ineens denken aan de opdracht die ik van Elene had gehad om naar eigen idee een zilveren bedeltje te maken. Maar ja, wat moest het dan worden....... Nou, ik ben eruit. Ik kan hier natuurlijk niet zeggen wat ik ga maken, want Elene leest m'n weblog ook. Haha sorry, maar als het klaar is zal ik een foto op de weblog zetten. Beloofd. Nu ga ik een tukkie doen, maar eerst wil ik nog even kwijt dat we morgen naar 1x prednison mogen met Tho. We hebben besloten dat het bij de medicijnen van de avond blijft omdat hij er zo moe van wordt. Dan is hij overdag minder moe en slaapt hij 's nachts beter. Nou, weltrusten .......