Om 11.00 uur heb ik toch het ziekenhuis maar gebeld om de zakkende waarden te bespreken. Dr Beishuizen was er helaas niet, want die had deze week congres. Gelukkig is er een heel team, en konden we een beroep doen op een andere arts. Ik heb haar de situatie voorgelegd, en mijn gedachtengang verteld. Het kan zo zijn dat de AA de kop weer opsteekt, maar het kan ook de PNH zijn, al was het LDH wel gedaalt. Ik heb haar verteld dat we niet in paniek waren, maar wel achterdochtig. We zijn namelijk liever achterdochtig als dat we ineens overvallen worden door slecht nieuws. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Dat betekende ook dat ik heb gevraagd naar de uitslagen van de lymfocyten, maar er was geen verdere differentiatie gedaan dan de leuco's alleen. Ze begreep mijn bezorgdheid, maar kon me zoals verwacht niet meer vertellen dan dat mijn eigen gedachtengang was gegaan. Het was goed dat we 3 april weer een afspraak hadden staan zei ze, en met een beetje mazzel wordt Thomas volgende week ingepland voor de operatie, en dan wordt er ook weer bloedgeprikt. Controle genoeg dus de komende tijd. En zoals ik zelf al had gedacht is het toch een kwestie van afwachten wat de tendens is. Zij maakte zich nog geen zorgen zei ze. Ze heeft ook nog even gekeken wanneer Thomas voor het laatst zo'n laag Hb had gehad, en we kwamen op dezelfde periode uit. Om precies te zijn was dat 11 januari 2008. Toen was het Hb 6.4. Ik heb geen idee wat ik er mee moet, maar heb besloten dat ik me deze keer echt niet gek laat maken. Als het echt weer fout zit, dan heb ik daar geen vat op. Dan moeten we gewoon doen wat nodig is om Thomas weer op de rit te krijgen. Voorlopig houd ik me bezig met de aankomende operatie, en het plannen van de medicijnproef. De port-a-cath heeft hij hoe dan ook nodig dus daar gaan we ons eerst op concentreren. Wordt vervolgd................