Thomas gaat al 2 dagen vrijwillig naar buiten, alleen, maar wel met zijn telefoon. Blijkbaar vind hij het nu minder erg om aan te bellen bij zijn vrienden zonder dat er iemand bij is. Het was iig wel duidelijk dat hij niet meer ging zitten wachten totdat ze naar hem toe kwamen. We vinden het fantastisch voor hem dat er een vorm van "gewoon" leven aan het ontstaan is. De zon zorgt voor een gevoel van opgeladen worden, en we kijken alledrie uit naar de zomer.

Het was 5.00 uur vanmorgen toen ik voor het laatst op de wekker keek. Ik had nog geen oog dicht gedaan, en gelukkig liet Bob me liggen vanmorgen om 8.30 uur toen de wekker afging. Om 11.00 uur werd ik wakker, en ben eruit gegaan. Bob was al begonnen met de geleende auto vol te laden met troep, dus toen ik boven de slaapkamer uitliep stond ik in een lege gang en kon ik de droger zowaar zien. De rommel was vreselijk geweest al die maanden, maar nu lijkt er eindelijk een eind aan te komen. Beneden gekomen hoorde ik van Bob dat hij al bij de gemeentewerken was geweest om de lading rommel ook weer te lozen. Het laatste hoekje rommel in de tuin werd inmiddels ook aangepakt. Om 13.00 uur zijn we richting Reeuwijk gegaan om bij een oud klasgenoot van mij een werkbank op te halen. Hij stond bij haar ondertussen in de weg, en ik was er blij mee. 1 werkbank is eigenlijk niet genoeg, en deze is een mooi formaat. Het was even zoeken, maar uiteindelijk hebben we het huis weer kunnen vinden. De werkbank stond al op ons te wachten, en ze had er ook nog een doosje met ander gereedschap bijgezet. Mooie bolponsen en ook een (liggende) hangmotor (ik weet het, het klinkt tegenstrijdig) & handstuk. Ik was al blij met de werkbank, maar dit is helemaal super. Er zaten ook nog wat andere zeer welkome dingetjes bij. Toen we thuiskwamen hebben we even gezeten, en ging Thomas als een haas richting zijn vrienden. Uiteraard met telefoon. Bob & ik zijn langs mijn moeder gegaan om haar een bezoekje te brengen. Het was al weer een week geleden dat ik bij haar geweest was, en ze was erg blij om ons te zien. Ze had een klein boodschappenlijstje voor me, en we hebben het ook nog over Thomas gehad. Ook zij is blij dat er weer een beetje normale dingen gebeuren in zijn leven.

Toen we vanmiddag op de terugweg waren vanuit Reeuwijk bedacht ik me ineens waar de lage bloedwaarden vandaan kunnen komen. Ik heb er verder niet zo bij stil gestaan, maar hij heeft vorige week woensdag de 2 inentingen gehad tegen hersenvliesontsteking. Toen we dinsdag in het Sophia waren was dat dag 7 na de entingen. De eerste lagere hb waarde was 7.0, toen heeft Tho de inentingen gehad, en het hb op dag 7 na de entingen was 6.5. Als dat het is zal het snel weer bijtrekken. Daar hopen we dan maar op, maar ik was wel opgelucht dat er nog een optie was. Niets is zeker nu, maar we zullen het 3 april zeker weten............