Thomas was vanmorgen niet zo lekker. Hij maakte me om 8.15 uur wakker, en vertelde me een hele rits met klachten. Om 11.00 uur zei hij dat hij naar het ziekenhuis wou, of ik even wilde bellen. Nou zeg ik nog, kun je echt geen weekje wachten? Stomme vraag, bleek dat te zijn, en ik zei hem dat hij zelf ook mocht bellen. Uiteindelijk pakte hij de telefoon en belde de seretaresse van de afdeling op. Hij zei: Hoi, met Thomas, en deed zijn verhaal. De secretaresse heeft de dokter gesproken, en we mochten langskomen onder de voorwaarde dat als de waarden verder gedaald waren we even bij de doker langs zouden gaan. Vanzelfsprekend gaan we dan bij hem langs. Na dat telefoontje moesten we een taxi regelen om in het Sophia te komen, en die was er 20 minuten later al. Om 12.25 uur waren we in het ziekenhuis, een krap uurtje later. We werden weer groots onthaald door Jenneke en Thea, met de mededeling dat er al een labbriefje klaar lag. Het is altijd gezellig in het ziekenhuis, want iedereen kent ons. Het prikken was zo gebeurd, en we hebben even over de schouder van de laborante meegekeken. De uitslagen vielen niet tegen.

Hb 7.3
Trombo's 40
Leuko's 4,6
Reticulocyten 3.0
Lymfocyten 50%

Na een kwartiertje kwam de dokter, met een kladje met de uitslagen. Had u het al gezien? vroeg hij. Het lijkt wel of hij ons kent ;-). We hebben even staan praten, en de dokter was blij dat het beenmerg zich hersteld heeft. Hij zei dat hij niet wist waardoor die waarden nou omlaag waren gegaan, en ik vertelde hem dat ik wel een idee had. Hij bleek erg nieuwsgierig te zijn naar mijn idee, en toen ik hem vertelde dat ik de vaccinatie's verdacht zag ik zijn ogen oplichten. Ja a zei hij, dat zou het wel eens kunnen zijn. Slim hoor, zei hij, en hij schopte Thomas (die verzonken was in zijn donald duck) zachtjes tegen zijn voet. Hoor je dat? vroeg hij aan Thomas. Slim he, van je moeder? Daar had hij zelf nog niet aan gedacht. Ik zei hem dat ik er ineens aan moest denken toen we laatst in de auto zaten op weg naar huis. We zeiden elkaar gedag (en tot volgende week) en gingen op weg naar de centrale hal.
Om 13.05 uur belde ik het taxibedrijf dat we klaar waren, en moesten helaas (we mogen niet klagen natuurlijk omdat we er tussendoor moesten ipv een afspraak van tevoren) een uur en 10 minuten wachten totdat we opgehaald werden. Om 15.00 uur waren we thuis, moe & bizar melig, maar erg blij dat de waarden toch weer gestegen zijn.