Constance | 16. September 2009 @ 16:07
Vanaf een uur of 2 maandagnacht begon het al. Na een rare droom heb ik verder zo slecht geslapen. Helaas ging om 6.15 uur de wekker omdat voor mij school ook weer begonnen is. Na een voorspoedige reis begon op school de ellende. Ik wil onder aan de trap mijn koffer optillen, blijft het infuusslangetje van mijn insulinepomp aan de kofer hangen en trek ik in 1x mijn naald eruit. Daar stond ik dus onder aan de trap zonder insulinetoevoer, in Schoonhoven minimaal 2 uur van huis, zonder reserveprikset. Uiteindelijk is dat weer goed gekomen en kon ik blijven. Dit liep goed af.
Žs Avonds voor het eten begint Thomas erover dat hij zich zo beroerd voelt en pijn in zijn benen en onderrug heeft. Hij klaagt ook over een stijve nek en dat zijn voeten aanvoelen alsof ze in een bak ijswater zitten. In eerste instantie geef ik er niet zoveel notie aan, totdat hij na het eten om 20.00 uur ineens roept dat hij zoŽn hoofdpijn heeft. De oorthermometer geeft 37,9 aan. Tja, toch de symptomenkaart er maar even bijpakken. Bij zin 3 wist ik al dat ik onmiddelijk naar Nijmegen moest bellen, omdat de syptomen kunnen wijzen op meningitis. Zo gezegd, zo gedaan. De hematologie afdeling was gelijk in de war, omdat ze normaal gesproken alleen volwassenen behandelen. Ik laat me niet zo snel van de wijs brengen, dus heb ze uitgelegd hoe het zat en dat ik toch echt contact op moest nemen met dit telefoonnr. Na wat aarzeling werd ik doorverbonden met de dienstdoende arts en heb ik met haar besproken wat wijsheid was. Ze vertelde me dat Thomas gelijk moest starten met de antibiotica kuur en gezien moest worden door de huisarts. Daar was ik het absoluut niet mee eens omdat je dan naar de dienstdoende huisarts moet, die je eerst moet uitleggen wat AA is en PNH, vervolgens vertel je dan dat Thomas medicijnen krijgt die de dokter niet kent en daarop roept dat hij het ziekenhuis belt omdat hij ook niet weet wat hij met de situatie aanmoet. Die slaan we dus over. Ik ga geen tijd en energie steken in een omweg. De betreffende arts vond het niet zo netjes om de huisarts te passeren, maar dat doet me niets. In zoŽn situatie kan tijd erg belangrijk zijn, dus die verspillen we dan maar niet. Ik heb gelijk gebeld met de dienstdoende kinderarts van het Sophia om te vertellen dat we eraan kwamen. Ze vroeg me even te wachten totdat ze terug gebeld had. En met stevige tegenzin (en de opmerking: als het te lang duurt gaan we rijden ) hingen we op. In de tussentijd Thomas die pillen voorgezet, maar die kwamen er weer uit. Binnen 10 minuten belde ze terug dat Thomas inderdaad gezien moest worden. Omdat ik dat al wist had ik een taxi gebeld, en 30 minuten later zaten we in de taxi naar het sophia. Daar aangekomen bleek dat, of de zuster van mars kwam, of ik echt een idioot was, maar de comunicatie verliep stroef zal ik maar zeggen. Ze deed alsof ik voor het eerst van mijn leven op de spoedeisende hulp van een ziekenhuis was en dat gaf na een tijdje toch wel irritatie. Thomas is gewogen en zijn bloeddruk werd opgemeten. (121/55 pols 84) Ze vond de hartslag netjes, in tegenstelling tot ons. Wij vonden hem wat aan de hoge kant, en de onderdruk wat laag. Ze merkte terloops op dat Thomas niet echt pijn had, anders was zijn hartslag wel hoger geweest. (muts eersteklas dus) Die opmerkingkon Tho in zijn zak steken. Iemand die ook nog eens verteld wat hij wel en niet kan voelen. Gelukkig kwam niet lang daarna de dokter. Zij onderzocht hem en kwam tot de conclusie dat het geen hersenvliesontsteking was. Het lab kwam erbij en er werd voor de zekerheid bloedgeprikt. Na een uur kwam de uitslag van een klein bloedbeeld en het CRP. De uitslagen zijn als volgt:
Hb 6.9
Leuco,s 5.4
TromboŽs 50
CRP 14.9
De uitslagen deden vermoeden dat het om een gewone griep ging, dus mochten we weer naar huis. We hadden nog 1 probleem en dat was dat Thomas die pillen van de antibiotica kuur pertinent niet meer wilde nemen, omdat hij daar zo misselijk van werd. Na wat over en weer geruzie met de arts kregen we toch een recept voor de vloeibare variant die we midden in de nacht gelukkig bij de apotheek in Spijkenisse konden ophalen. Je zou denken dat de vloeibare vorm meer problemen geeft, maar het ging er zo in. Dit kenden we nog van de afgelopen jaren en heeft nooit problemen gegeven. Uiteindelijk waren we om 01.35 uur thuis.
Het liep deze keer gelukkig goed af.......
