Ben zwaar ontgoogeld in een goede vriend van me.
Jaren waren we goede vrienden ik ken hem sinds 2000 nu 10 jaar.
We hebben samen veel meegemaakt en stonden voor elkaar altijd klaar.
In moeilijke perioden was hij er voor mij en ik voor hem.
De laatste periode ging het bij hem niet zo goed meer en was er veel voor hem,
tot hij er weer goed bovenop was, samen met zijn nieuw vriendin bouwde hij een mooi leven op die in het begin moeilijk ging maar door hem veel te steunen enz is hij er goed bovenop geraakt.
Toen ik ziek werd enz hoorde ik hem wel eens af en toe maar niet zo veel, ook nooit een bezoekje gehad in het ziekenhuis, heb 6 weken in de steriele gelegen en heb moeten vechten en met de vraag ga ik het halen of ga ik het niet halen ? In die 6 weken heb ik hem 3 keer gehoord daarvan heb ik zelf 2 keer gebeld.
Na mijn stamcel is hij 1 keer geweest met enkele collega's mee van het werk. Daarna belde ik hem verschillende keren neemt 1/10 keer als ik bel eens op. Nu ben ik al 3 maand aan het bellen geen enkele keer heeft hij telefoon eens opgenomen en geantwoord op mijn smsjes van hoe gaat het met je ?
Dit doet me enorm veel pijn, dit is niet te beschrijven hoe zeer dit doet. Wat een ziekte doet en wat je daardoor verliest kan soms heel veel zijn. Maar ben wel geschrokken van mensen waar je denkt dat je minder van zal horen hoor je juist veel meer en van mensen waar je het van verwacht hoor je niet meer. Nu doet dit erg veel pijn bij me.