Home | Beheer | terug naar de website
Secties
Alle
Constance, moeder Thomas
Inleidend
Jannie (zoon met AA)
Kim AA
natriumbeperkt of natriumarm recepten
Ricciano
Ritchie AA
Tamara : Diagnose TTP
Thomas Geeve
truusinfuus blogt
uitleg hoe blog ik (test)
Archief
April 2007 (2)
Juni 2007 (1)
Juli 2007 (38)
Augustus 2007 (39)
September 2007 (53)
October 2007 (61)
November 2007 (49)
December 2007 (34)
Januari 2008 (32)
Februari 2008 (46)
Maart 2008 (36)
April 2008 (40)
Mei 2008 (17)
Juni 2008 (34)
Juli 2008 (41)
Augustus 2008 (41)
September 2008 (39)
October 2008 (35)
November 2008 (14)
December 2008 (29)
Januari 2009 (33)
Februari 2009 (25)
Maart 2009 (31)
April 2009 (37)
Mei 2009 (28)
Juni 2009 (31)
Juli 2009 (23)
Augustus 2009 (8)
September 2009 (19)
October 2009 (13)
November 2009 (9)
December 2009 (12)
Januari 2010 (6)
Februari 2010 (4)
Zoeken
Links
taal
Ritchie | 23. Januari 2010 @ 14:06
Vandaag was ik mee aan het helpen met mijn schoonfamilie hout aan het overbrengen.
Bij dezen was er ineens een discussie ontstaan tussen mij en mijn vriendin haar vader over vakantiewerk, ik zei hem dat in België vakantiewerk belastvrij is, hij geloofde dit niet en begon te roepen naar me. Op een bepaald moment zei ik tegen mijn vriendin ik ga naar huis haar vader zei van niet houde me tegen en duwde hard in mijn maag. Daarna krijg ik heel wat verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik minder betaald dan mijn vriendin in het huishouden ik zei hem dat ik het zelfde betaald en ik heb zelfs minder inkomen door mijn ziekte ook zei hij dat hout van vorige keer is nog niet gezaagd, waaronder ik dit nog niet mag van de dokter voor schimmel infecties voor mijn longen. Ander had ik het wel al gedaan maar zou het ook niet zien zitten hebben tijdens de vrieskou toen hoor. Hij zei ook ik zal er alles aan doen jou en mijn dochter uit elkaar te trekken. Op dit moment zit ik zwaar depressief thuis en ik weet het allemaal niet meer. Het doet me erg veel pijn. Hoe onbegrip dat mensen kunnen zijn, ik zal nooit hopen dat de mens het zelfde moet meemaken maar soms zeg ik wel eens ze moeten het ook maar eens meemaken dan weten ze wat het is.
Ben er kapot van en wil haar vader even niet meer zien
Ritchie AA :: Reacties (4) :: Link
Reacties
Re: onbegrip
Wat een vervelende dingen. Ik kan me voorstellen dat je daar kapot van bent en de vader van je vriendin even niet wilt zien. Waarschijnlijk zal er wel een diepere reden zijn, om te verklaren waarom hij zo akelig reageerde. Misschien angst om zijn dochter, omdat jij ernstig ziek bent geweest? Sommige mensen kunnen daar niet mee omgaan.
Wat vind je vriendin van de houding van haar vader? Zij zit nu tussen jouw en haar vader in, lijkt me ook heel moeilijk.
Enfin, de situatie eerst maar laten rusten en te hopen dat er dan weer een "normale" omgang mogelijk is.
Sterkte!

Jannie | 29. Januari 2010 @ 09:45
Re: onbegrip
Ja mijn vriendin was daar ook kapot van ze vond de houding van haar vader ook niet goed. Nu zegt haar vader wanneer ik nog eens meekom enz blijkbaar is hij het allemaal vergeten maar ik niet. Ik zit met dat gevoel nu en kan zoiets niet direct vergeten

Ritchie | 5. Februari 2010 @ 16:53
Re: onbegrip
Ritchie,

Het lijkt wel of er nooit meer iets normaal kan zijn. Tenminste dat is mijn ervaring. Soms denk ik wel eens dat we geluk ook op kunnen maken, maar dan ineens blijkt dat we onze zegeningen moeten tellen. Zo heb ik maandag gehoord dat bij een bekende van ons opnieuw het noodlot heeft toegeslagen. Zij zijn al 4 jaar aan het strijden voor hun zoon. (hij is net 12 geworden) Ze weten nog steeds niet wat hij heeft, maar hij heeft 2 stamceltransplantaties gehad. Nu is hij aan de beterende hand en blijkt zijn oudere broer dezelfde ziekte te hebben. Wederom weten ze niet wat het is, maar ze weten wel dat ze het hele traject opnieuw moeten doorlopen met hun andere zoon. Dit zeg ik omdat we soms even moeten horen dat het vele malen erger kan dan wat ons nu bezig houd. De ruzie met je schoonvader is heel vervelend, persoonlijk zou ik er ook depri over zijn, maar jullie kunnen allebei een afkoelperiode in en van wat ik lees over je vriendin is zij niet weg te krijgen bij jou ;-) Het komt wel goed. Al zou je het het liefste anders gezien hebben. Ik denk dat Jannie gelijk heeft. Misschien zit hij niet lekker in zijn vel, maar jij moet het je niet aantrekken. Er zijn goede redenen waarom jij dat hout niet kon doen. Het risico dat hij wil dat je neemt is niet reeel. Je kunt je leven niet op het spel zetten voor een stapel hout!

Kop op en hou je taai Ritchie,

Liefs (ook voor je vriendin)
Constance


Constance | 10. Februari 2010 @ 22:31
Re: onbegrip
Beste Constance

Ja uiteraard er zijn ergere dingen in het leven, daar denk ik ook heel wat aan dan zijn deze zorgen het minste. Maar elk mensen die iets meemaakt is voor hun zelf erg omdat hun het zelf moet doorstaan. Indien het nog niet mag ga ik dit ook niet doen, het leven na een stamcel is opassen zolang je geen vaccinaties hebt gekregen. Zelfs daarna nog opletten maar dan mag je wel meer doen. Nu is er nog altijd afstoting op mijn lever, waardoor het nu nog altijd neoral niet wordt afgebouwd. Er is een trage vooruitgang en moet opletten voor infecties elke dag wordt het groter dat ik ene infectie zal binnen krijgen van een kinderziekte dat zegt mijn dokter zelf, maar ze mogen nog geen vaccinaties geven zolang ik neoral slikt. Maar ben nog altijd positief, maar als je dan mensen hebt die niet begrijpen wat je ziekte inhoud en welke gevaren er bij staan is dit voor mij ook zeer vermoeiend dit te zeggen indien ze het nog niet begrijpen. Maar ok dat is al achter de rug.

Ritchie | 26. Februari 2010 @ 22:04
Reageer op dit bericht
Titel:



Text:

Je naam:

Je e-mail adres:

Type de volgende code hieronder over: "szbblog"