Hoi!

Ik heb ook recent mijn eerste aanval gehad en sinds een paar weken van alle behandelingen af. Ik moet echter nog wel om de week naar het ziekenhuis.

Toch elke ochtend als ik op sta, kijk ik mijn lichaam na op rode puntjes en blauwe plekken. Nog erger is, als je er daadwerkelijk 1 vind. Dus ik kan wel zeggen dat ik de angst ken die jij omschrijft. Ik moet  in het ziekenhuis altijd een uur wachten op de bloeduitslagen en het lijken wel dagen!!

Nu ook bijvoorbeeld, ik moet overmorgen (de 9e) weer naar het ziekenhuis om te prikken en controleren. Ik zit alleen ook tegen een griepje aan. Ik heb de neiging om te bellen dat ik nu geprikt kan worden want jah ik voel me niet lekker. En ik ben erg bang voor naalden! Als het zou kunnen en mogen en niet irritant zou zijn dan zou ik het liefste elke dag beginnen met bloeduitslagen maar helaas. Ik hou gewoon alles goed in de gaten en ik heb een belangrijke afspraak met mijn arts gemaakt:
Zodra ik het niet vertrouw, ik me niet lekker voel, of gewoon wil dat er geprikt moet worden omdat mijn onderbuik gevoel niet goed is, dan kan ik altijd terecht. Je kent je eigen lichaam het beste maar luister er wel goed naar!!

Dat wij TTP hebben is kl*te:mad: (sorry) maar we kunnen er helaas niks aan doen. Wat ik probeer, wat niet iedereen lukt wat begrijpelijk is, is er het beste van maken. Het is heel erg vervelend maar het maakt ons wel uniek:cool:!!

Liefs Manon!!