hey allemaal!
mijn verhaal is ondertussen al 7j bezig en we hebben nog steeds geen naam voor wat ik heb. de dokters doen alsof het niet erg is wat er met mij aan de hand is terwijl ik zelf aanvoel dat mijn lichaam het niet meer aan kan.
het zit zo:
na mijn eerste bevalling had ik heel erg grote tekorten van ijzer, hematocriet, hemoglobine, b12, foliumzuur. ook mijn hormonen begonnen erg te schommelen (meer mannelijke dan vrouwelijke). ik begon met neogenyl, dit hielp niet, het ging slechter met me. dan een hele pillenmengeling moeten slikken en het was na een paar maand beter. 2mnd later terug die enorme tekorten, lichte ijzerpillen moeten slikken, paar maand later was het beter. weer 2mnd later die tekorten en ijzerspuiten gekregen en b12, op de 2de ijzerspuit kreeg ik een shock. toch verder gedaan, wetende dat ik het weer kon krijgen, maar gelukkig was dat niet zo. zo ging het een paar jaar door. nu ben ik overgestapt naar een andere huisarts sinds een jaartje. ik slikte 1w/mnd ferrogradumet, triBvit en diane. toch tekorten. daarna naar 2w/mnd ferrogradumet, bloed is beter, maar nog niet zo goed, vooral hemoglobine en mijn hormonen. wat zegt de dokter? stoppen met ferrogradumet en terug naar neogenyl. ik weet zo dat ik weer een wrak ga worden nu.
welke onderzoeken heb ik al gehad? bij een reumatoloog (omdat ik ook last heb van mijn gewrichten), alles was goed. een echo van de ingewanden bij een internist, zag er allemaal goed uit, ook mijn conditie getest, was heel slecht, mijn hart bekwam heel traag. bij een hematoloog heb ik een gastroscopie gehad, dat zag er allemaal goed uit.
ik zou nu eindelijk eens willen weten waarvan die tekorten komen! ik eet goed en doe mijn best om mij goed te voelen, maar vanbinnen voel ik dat er iets aan de hand is. symptomen zijn er met hopen, teveel om op te noemen. en het is alsof er niemand me wil/kan helpen. naar wat voor dokter kan ik eigenlijk gaan? liefst eentje die er wat van afweet en die me echt wil helpen. want iedere keer als ze zeiden (ja mevrouw u bent gezond hoor' terwijl ik toch die tekorten heb, ik zou het willen uitschreeuwen dan, maar uit beleefdheid doe je dat niet en knik je gewoon eens ja.
iemand raad? hierna geef ik het gewoon op.